Anderen over mijn werk:

Carel Helder (Torpedo Theater, Amsterdam):
Twee seizoenen redigeerde en presenteerde Evelien Vos een literair programma in mijn theater. Ik voelde me als Reve die rooms-katholiek was geworden. Mijn haar, dat grijs begon te worden, werd opeens weer donkerblond. Mijn bloeddruk daalde, terwijl mijn jaarinkomen fors bleef stijgen. Het was elke voorstelling vol en iedereen ging blij naar huis. Evelien Vos is een multitalent en een van die talenten is het leiden van gesprekken: intelligent, eigen, rustig, prettig, en altijd ongebruikelijk goed voorbereid. Een ideale interviewer en gespreksleider.

Henk Gossink (KNAP Academie):
Reflectie, waar begint dat? Soms begint reflectie bij de praktijk die je al pratend opnieuw ordent. Soms begint reflectie bij een vraag, die de trainer stelt. ‘Wanneer ben jij tevreden in je werk?’ of een vraag van je buurvrouw: ‘Waar haal je de energie vandaan?’
Als je het geluk hebt dat Evelien Vos aan je bijeenkomst bijdraagt, dan begint reflectie bij een beschrijving van wat je net zelf hebt meegemaakt, maar in woorden die je er zelf nog niet aan had gegeven. Vaak rake en scherpe woorden, maar – zoals een deelnemer heel raak opmerkte – met warmte en mededogen opgeschreven. Zo denk je als deelnemer of, in mijn geval als begeleider, anders over wat je net hebt gedaan en beleefd. Je gedachten worden met de woorden van Evelien uitgetild boven de stroom die je al kende. Ik heb wel eens met een rood hoofd naar de reflectie van Evelien geluisterd, zo raak. Tegelijkertijd was de toon na die reflectie beter, de deelnemers en ik luisterden preciezer. Minder gewichtigheid, meer soortelijk gewicht. Minder gebakken lucht, meer frisse lucht. Dat is het effect op mij van Evelien’s reflecties.

Rob Schouten in Trouw over mijn roman Niemand keek omhoog:
'Met haar onopgesmukte stijl past Evelien Vos in een uitzonderlijk rijtje Nederlandse schrijvers, dat van Nescio tot Hellema en Frida Vogels reikt, schrijvers voor wie authenticiteit meer telt dan stilistisch vertoon. Het bijzondere van dit soort schrijven is dat het zo’n hoog soortelijk gewicht heeft, het lijkt wel of achter ieder woord, hoe simpel ook, een hele wereld schuilgaat.’

Schrijftraining

Sinds dit jaar geef ik, naast schrijftraining aan onderzoekers en adviseurs, ook schrijftraining aan mensen die meer vrij willen schrijven. Die willen ontdekken wat er allemaal mogelijk is. Deze training geef ik zelf en via de Schrijversvakschool in Amsterdam.

De cursus Schrijftraining van acht lessen is als een korte, stormachtige treinreis waar je steeds even uitstapt op een ander station. Waarin je leert hoe je je zintuigen tijdens het schrijven kunt gebruiken, je personages kunt laten bewegen, hen een geloofwaardige dialoog kunt laten voeren, hoe je dezelfde situatie door de ogen van een ander personage kunt laten zien, van je grote literaire helden kunt leren, een zeer kort verhaal kunt schrijven en een eigen gedicht kunt voordragen alsof het een boodschappenlijstje is.

Op elk station geef ik fragmenten en oefeningen, waarmee je technieken, genres en stijlen uit kunt proberen alsof het een nieuw soort zaagje is dat je even vasthoudt of een vreemde paarse trui die je aanpast. Fragmenten en oefeningen die je kunt gebruiken om te kijken wat het best aansluit bij jou en bij dat wat alleen jij kan vertellen.

Op elk station probeer je iets nieuws, wat iets grappigs, ongemakkelijks of ontroerends op kan leveren. Iets waar je je samen met je medereizigers over kunt verwonderen, voordat je weer op de trein stapt naar de volgende les.  

Eerdere cursisten vertelden mij dat de training hen meer plezier, lef, nieuwe ideeën en een begin voor een eigen stijl gaf.