Mañana, Mañana #4

Na de eerste regenbui in weken rijden we ’s ochtends met een nat tentje door de bergen bij Madrid. De autoradio kraakt. De zon is al warm. Op een weg met een paar huizen en een kleine winkel stoppen we om water te kopen en stap ik uit.

In de winkel staan twee vrouwen, de één staat in een groot roze shirt achter een glazen vitrine vol koekjes, de ander staat voor de vitrine en leunt op haar stok die licht trilt. De rust binnen is hetzelfde als buiten. Zonlicht valt langs de kleine posters op de ramen, waarop staat op welke dagen de volgende jackpotten zullen vallen. 

Ik wil koekjes meenemen, omdat ik goed heb geslapen en het zondag is, maar in de amandelkoekjes uit de streek zit varkensvet.

‘Al mijn koekjes hebben varkensvet,’ zegt de vrouw achter de vitrine teleurgesteld, ze draagt geen bh onder haar shirt en haar ogen lijken nog donkerder door haar grote brillenglazen. De vrouw die op haar stok leunt, observeert me schuin van onder, de aderen in haar hand zijn blauw, haar stok trilt meer dan net.

Met de fles water onder mijn arm loop ik snel naar buiten voor ik nog meer rust verstoor. In de berm naast de weg zet een oude man een verkeersbord recht.